GRI چیست؟ در سالهای اخیر، گزارشدهی پایداری به یکی از مهمترین ابزارهای ارزیابی عملکرد سازمانها تبدیل شده است. سرمایهگذاران، نهادهای مالی، دولتها و حتی مشتریان دیگر تنها به صورتهای مالی شرکتها اکتفا نمیکنند، بلکه انتظار دارند اطلاعاتی شفاف درباره تأثیرات زیستمحیطی، اجتماعی و حاکمیت شرکتی (ESG) نیز در اختیار داشته باشند.
در پاسخ به این نیاز، استانداردهای مختلفی برای گزارشدهی پایداری توسعه یافتهاند که در میان آنها، GRI (Global Reporting Initiative) بهعنوان یکی از شناختهشدهترین و پرکاربردترین چارچوبهای جهانی شناخته میشود.
استاندارد GRI به سازمانها کمک میکند تا اثرات فعالیتهای خود بر اقتصاد، محیطزیست و جامعه را به شیوهای منسجم، شفاف و قابل مقایسه گزارش کنند. امروزه هزاران شرکت، سازمان دولتی، نهادهای عمومی و سازمانهای مردمنهاد در سراسر جهان از این استاندارد برای تهیه گزارشهای پایداری استفاده میکنند.
GRI مخفف چیست؟
GRI مخفف عبارت Global Reporting Initiative به معنای «ابتکار جهانی گزارشدهی» است.
این نهاد یک سازمان مستقل و بینالمللی است که با هدف توسعه استانداردهای گزارشدهی پایداری فعالیت میکند. مأموریت اصلی GRI این است که سازمانها را قادر سازد تأثیرات اقتصادی، زیستمحیطی و اجتماعی خود را به شکلی شفاف و قابل اعتماد به ذینفعان گزارش دهند.
برخلاف صورتهای مالی که عمدتاً وضعیت اقتصادی یک شرکت را نشان میدهند، گزارشهای مبتنی بر GRI تصویری جامع از عملکرد سازمان در حوزههای مختلف پایداری ارائه میکنند.
تاریخچه شکلگیری GRI :
ریشه شکلگیری GRI به اواخر دهه ۱۹۹۰ میلادی بازمیگردد؛ زمانی که افزایش نگرانیها درباره تغییرات اقلیمی، آلودگی محیطزیست، حقوق بشر و مسئولیت اجتماعی شرکتها، نیاز به یک چارچوب استاندارد برای گزارشدهی غیرمالی را آشکار کرد.
در سال ۱۹۹۷، سازمان Coalition for Environmentally Responsible Economies (CERES) با همکاری United Nations Environment Programme (UNEP) پروژهای را آغاز کرد که هدف آن تدوین استانداردی جهانی برای گزارشدهی پایداری بود.
نخستین نسخه راهنمای GRI در سال ۲۰۰۰ منتشر شد و با استقبال گسترده شرکتها و سازمانهای بینالمللی روبهرو شد. در سالهای بعد، این استاندارد چندین بار بازنگری شد تا با نیازهای جدید کسبوکارها و تحولات حوزه پایداری هماهنگ شود.
یکی از مهمترین نقاط عطف در تاریخ GRI، انتشار استانداردهای GRI Standards در سال ۲۰۱۶ بود که جایگزین نسخههای پیشین شد. این ساختار ماژولار، انعطافپذیری بیشتری برای سازمانها فراهم کرد و امکان بهروزرسانی مستقل هر استاندارد را به وجود آورد.
امروزه GRI در بیش از ۱۰۰ کشور مورد استفاده قرار میگیرد و بسیاری از شرکتهای بزرگ جهان، گزارشهای پایداری خود را بر اساس این چارچوب منتشر میکنند.
هدف اصلی استاندارد GRI چیست؟
هدف GRI صرفاً تولید یک گزارش نیست، بلکه ایجاد شفافیت، پاسخگویی و اعتماد میان سازمان و ذینفعان است.
این استاندارد تلاش میکند به پرسشهای اساسی زیر پاسخ دهد:
- فعالیتهای سازمان چه تأثیری بر محیطزیست دارد؟
- عملکرد شرکت در قبال کارکنان چگونه است؟
- آیا حقوق بشر در زنجیره تأمین رعایت میشود؟
- سازمان چگونه با فساد و تعارض منافع مقابله میکند؟
- چه میزان انرژی و آب مصرف میشود؟
- شرکت چگونه به توسعه جامعه کمک میکند؟
پاسخ شفاف به این پرسشها، به سرمایهگذاران، مشتریان، نهادهای نظارتی و سایر ذینفعان کمک میکند تا ارزیابی دقیقتری از عملکرد واقعی سازمان داشته باشند.
چرا GRI اهمیت دارد؟
با افزایش اهمیت سرمایهگذاری مسئولانه، شرکتها دیگر تنها بر اساس سودآوری ارزیابی نمیشوند. امروزه عواملی مانند میزان انتشار کربن، شرایط کاری کارکنان، تنوع نیروی انسانی، مدیریت منابع طبیعی و ساختار حاکمیت شرکتی نیز در تصمیمگیری سرمایهگذاران نقش دارند.
GRI با ایجاد یک زبان مشترک برای گزارشدهی، این امکان را فراهم میکند که اطلاعات شرکتها در کشورهای مختلف به شکلی قابل مقایسه ارائه شود.
مهمترین دلایل اهمیت GRI عبارتاند از:
- افزایش شفافیت سازمان
- تقویت اعتماد سرمایهگذاران
- بهبود اعتبار برند
- تسهیل دسترسی به منابع مالی
- افزایش پاسخگویی در برابر ذینفعان
- کمک به مدیریت ریسک
- بهبود فرآیند تصمیمگیری مدیریتی
- همراستایی با اهداف توسعه پایدار سازمان ملل (SDGs)
چه سازمانهایی از GRI استفاده میکنند؟
یکی از مهمترین ویژگیهای GRI، قابلیت استفاده برای انواع سازمانها است. این استاندارد محدود به شرکتهای بزرگ یا بنگاههای اقتصادی نیست و طیف گستردهای از سازمانها میتوانند از آن بهره ببرند.
از جمله:
- شرکتهای بورسی
- شرکتهای خصوصی
- بانکها و مؤسسات مالی
- صنایع نفت، گاز و پتروشیمی
- شرکتهای معدنی
- صنایع تولیدی
- شرکتهای فناوری
- سازمانهای دولتی
- شهرداریها
- دانشگاهها
- سازمانهای مردمنهاد (NGO)
به همین دلیل، GRI به یکی از فراگیرترین استانداردهای گزارشدهی پایداری در جهان تبدیل شده است.
ارتباط GRI با ESG :
اگرچه GRI و ESG گاهی به جای یکدیگر استفاده میشوند، اما این دو مفهوم یکسان نیستند.
ESG چارچوبی برای ارزیابی عملکرد سازمان در سه حوزه محیطزیست، مسئولیت اجتماعی و حاکمیت شرکتی است؛ در حالی که GRI یک استاندارد گزارشدهی است که به سازمانها کمک میکند اطلاعات مربوط به همین حوزهها را بهصورت ساختاریافته، شفاف و قابل مقایسه منتشر کنند.
به بیان دیگر، ESG مشخص میکند چه موضوعاتی باید ارزیابی شوند و GRI نشان میدهد این اطلاعات چگونه باید گزارش شوند.
به همین دلیل، بسیاری از شرکتها از استاندارد GRI برای تهیه گزارشهای ESG خود استفاده میکنند.
ساختار استانداردهای GRI :
یکی از مهمترین دلایل موفقیت GRI، ساختار منظم و انعطافپذیر آن است. برخلاف بسیاری از چارچوبهای گزارشدهی که تنها برای صنایع خاص طراحی شدهاند، استانداردهای GRI به گونهای تدوین شدهاند که تقریباً هر سازمانی، صرفنظر از اندازه یا حوزه فعالیت، بتواند از آنها استفاده کند.
از سال ۲۰۱۶، GRI ساختار خود را به شکل استانداردهای ماژولار (Modular Standards) منتشر کرد. این رویکرد باعث شده است که هر بخش از استاندارد بهصورت مستقل بهروزرسانی شود و شرکتها بتوانند متناسب با نوع فعالیت خود، از استانداردهای مرتبط استفاده کنند.
به طور کلی، استانداردهای GRI در سه گروه اصلی طبقهبندی میشوند:
- Universal Standards (استانداردهای عمومی)
- Sector Standards (استانداردهای بخشی یا صنعتی)
- Topic Standards (استانداردهای موضوعی)
۱. استانداردهای عمومی (Universal Standards) :
استانداردهای عمومی، پایه و اساس تمامی گزارشهای GRI هستند و همه سازمانها، صرفنظر از صنعت یا اندازه، باید از آنها استفاده کنند.
این استانداردها اطلاعات پایهای درباره سازمان، ساختار مدیریتی، شیوه گزارشدهی و موضوعات بااهمیت را مشخص میکنند.
سه استاندارد اصلی این بخش عبارتاند از:
GRI 1 – Foundation :
این استاندارد، اصول کلی گزارشدهی را معرفی میکند و توضیح میدهد که سازمان چگونه باید فرآیند تهیه گزارش پایداری را آغاز کند.
GRI 2 – General Disclosures :
در این بخش اطلاعات عمومی سازمان ارائه میشود، از جمله:
- معرفی شرکت
- ساختار سازمانی
- حوزه فعالیت
- زنجیره تأمین
- تعداد کارکنان
- مدل کسبوکار
- سیاستهای مدیریتی
- ساختار حاکمیت شرکتی
- نحوه تعامل با ذینفعان
این اطلاعات به مخاطبان کمک میکند تصویر روشنی از سازمان به دست آورند.
GRI 3 – Material Topics :
یکی از مهمترین بخشهای استاندارد GRI است.
در این قسمت، سازمان باید مشخص کند کدام موضوعات بیشترین اهمیت را برای کسبوکار و ذینفعان دارند و دلیل انتخاب آنها را توضیح دهد.
۲. استانداردهای بخشی (Sector Standards) :
هر صنعت با چالشهای متفاوتی روبهرو است. برای مثال، مسائل زیستمحیطی در صنعت معدن با مسائل یک بانک یا شرکت نرمافزاری یکسان نیست.
به همین دلیل GRI استانداردهای اختصاصی برای صنایع مختلف تدوین کرده است.
نمونههایی از صنایع تحت پوشش عبارتاند از:
- نفت و گاز
- معدن
- زغالسنگ
- کشاورزی
- آبزیپروری
- خدمات مالی
- انرژی
- تولید
استفاده از این استانداردها باعث میشود گزارشها دقیقتر، تخصصیتر و قابل مقایسهتر باشند.
۳. استانداردهای موضوعی (Topic Standards) :
این استانداردها به موضوعات مشخصی میپردازند و سازمان تنها آن دسته از موضوعاتی را گزارش میکند که برای فعالیتش اهمیت دارند.
استانداردهای موضوعی در سه دسته اصلی قرار میگیرند.
الف) موضوعات اقتصادی :
نمونه شاخصها:
- عملکرد اقتصادی
- حضور در بازار
- خریدهای محلی
- مبارزه با فساد
- رقابت سالم
- مالیات
ب) موضوعات زیستمحیطی :
مهمترین موارد:
- مصرف انرژی
- مصرف آب
- انتشار گازهای گلخانهای
- تنوع زیستی
- پسماند
- آلودگی هوا
- بازیافت
- مدیریت منابع طبیعی
ج) موضوعات اجتماعی :
از جمله:
- اشتغال
- آموزش کارکنان
- سلامت و ایمنی
- حقوق بشر
- تنوع و برابری
- امنیت اطلاعات
- رضایت مشتری
- تأثیر بر جامعه محلی
اصل «موضوعات بااهمیت» (Materiality) در GRI :
یکی از مهمترین مفاهیم GRI، اصل Materiality یا «موضوعات بااهمیت» است.
بر اساس این اصل، همه اطلاعات لازم نیست در گزارش درج شوند. سازمان باید بر موضوعاتی تمرکز کند که بیشترین تأثیر را بر اقتصاد، جامعه، محیطزیست یا تصمیمگیری ذینفعان دارند.
به بیان ساده، اگر موضوعی برای ذینفعان یا عملکرد سازمان اهمیت بالایی داشته باشد، باید در گزارش پایداری بهطور کامل بررسی شود.
چگونه موضوعات بااهمیت شناسایی میشوند؟
فرآیند شناسایی معمولاً شامل مراحل زیر است:
- شناسایی تمامی موضوعات مرتبط با فعالیت سازمان
- گفتوگو با ذینفعان (سهامداران، کارکنان، مشتریان، تأمینکنندگان و…)
- ارزیابی میزان تأثیر هر موضوع
- اولویتبندی موضوعات
- تصویب نهایی توسط مدیریت
- انتشار در گزارش پایداری
این رویکرد باعث میشود گزارشها بر مهمترین مسائل تمرکز داشته باشند و از ارائه اطلاعات غیرضروری جلوگیری شود.
اصول اصلی گزارشدهی در GRI :
GRI تنها مشخص نمیکند که چه اطلاعاتی منتشر شود، بلکه کیفیت گزارش نیز اهمیت دارد. به همین دلیل چند اصل اساسی برای تهیه گزارشهای پایداری تعریف شده است.
۱. دقت (Accuracy) :
اطلاعات باید صحیح، قابل اندازهگیری و مبتنی بر دادههای واقعی باشد.
۲. توازن (Balance) :
گزارش نباید فقط موفقیتها را نمایش دهد؛ چالشها، نقاط ضعف و ریسکها نیز باید منعکس شوند.
۳. شفافیت (Transparency) :
روش جمعآوری دادهها، فرضیات، محدودیتها و منابع اطلاعات باید بهوضوح بیان شود.
۴. قابلیت مقایسه (Comparability) :
اطلاعات باید به شکلی ارائه شوند که امکان مقایسه عملکرد شرکت در طول زمان یا با سایر شرکتها وجود داشته باشد.
۵. قابلیت اتکا (Reliability) :
دادهها باید قابل راستیآزمایی باشند و در صورت نیاز، توسط حسابرسان یا نهادهای مستقل بررسی شوند.
۶. بهموقع بودن (Timeliness) :
گزارشها باید در بازههای زمانی مشخص منتشر شوند تا اطلاعات برای تصمیمگیری همچنان معتبر و کاربردی باشند.
گزارش GRI معمولاً شامل چه اطلاعاتی است؟
اگرچه محتوای گزارش به نوع فعالیت سازمان بستگی دارد، اما بیشتر گزارشهای مبتنی بر GRI شامل بخشهای زیر هستند:
| بخش | نمونه اطلاعات |
|---|---|
| معرفی سازمان | تاریخچه، ساختار، حوزه فعالیت، بازارها |
| حاکمیت شرکتی | هیئتمدیره، سیاستها، مدیریت ریسک |
| عملکرد اقتصادی | درآمد، سرمایهگذاری، ارزش اقتصادی ایجادشده |
| عملکرد زیستمحیطی | انرژی، آب، انتشار کربن، پسماند |
| عملکرد اجتماعی | کارکنان، آموزش، ایمنی، حقوق بشر |
| زنجیره تأمین | ارزیابی تأمینکنندگان و خرید مسئولانه |
| اهداف آینده | برنامههای بهبود و اهداف پایداری |
مزایای استفاده از استاندارد GRI :
استفاده از GRI تنها به انتشار یک گزارش محدود نمیشود، بلکه میتواند مزایای مدیریتی و اقتصادی قابلتوجهی برای سازمان ایجاد کند.
مهمترین مزایا عبارتاند از:
- افزایش اعتماد سرمایهگذاران و ذینفعان
- بهبود اعتبار و تصویر برند
- شناسایی بهتر ریسکهای محیطی و اجتماعی
- تقویت فرآیند تصمیمگیری مدیریتی
- افزایش شفافیت و پاسخگویی
- همراستایی با استانداردهای بینالمللی
- تسهیل دسترسی به سرمایه و منابع مالی
- آمادگی بیشتر برای رعایت الزامات قانونی و مقررات جدید
- بهبود روابط با مشتریان، کارکنان و جامعه
تفاوت GRI با سایر استانداردهای گزارشدهی پایداری :
با گسترش گزارشدهی پایداری، استانداردهای متعددی برای افشای اطلاعات ESG توسعه یافتهاند. هر یک از این چارچوبها هدف، مخاطبان و کاربرد متفاوتی دارند. شناخت این تفاوتها به سازمانها کمک میکند تا مناسبترین استاندارد را برای نیازهای خود انتخاب کنند.
تفاوت GRI و ISSB :
یکی از رایجترین پرسشها، تفاوت میان GRI و ISSB است.
GRI بر تأثیرات سازمان بر اقتصاد، محیطزیست و جامعه تمرکز دارد و مخاطبان آن طیف گستردهای از ذینفعان مانند کارکنان، مشتریان، دولتها، سرمایهگذاران و جامعه هستند.
در مقابل، استانداردهای ISSB که توسط بنیاد IFRS تدوین شدهاند، بر اطلاعاتی تمرکز دارند که میتوانند بر تصمیمهای مالی سرمایهگذاران اثرگذار باشند. به عبارت دیگر، ISSB نگاه «مالیمحور» دارد، در حالی که GRI رویکردی «ذینفعمحور» را دنبال میکند.
در عمل، بسیاری از شرکتهای بینالمللی از هر دو چارچوب بهصورت مکمل استفاده میکنند؛ GRI برای نمایش اثرات گسترده سازمان و ISSB برای پاسخ به نیازهای بازار سرمایه.
تفاوت GRI و SASB :
SASB بر این اصل استوار است که موضوعات مهم ESG در هر صنعت با صنایع دیگر متفاوت هستند. بنابراین برای هر صنعت، مجموعهای از شاخصهای تخصصی ارائه میدهد.
در مقابل، GRI چارچوبی جامعتر دارد و علاوه بر مسائل صنعت، اثرات کلی سازمان بر محیطزیست، اقتصاد و جامعه را نیز پوشش میدهد.
به همین دلیل، سازمانهایی که به دنبال گزارشدهی جامع پایداری هستند معمولاً GRI را انتخاب میکنند، در حالی که شرکتهای حاضر در بازارهای سرمایه ممکن است از SASB برای تکمیل گزارشهای خود استفاده کنند.
جدول مقایسه استانداردهای مهم گزارشدهی پایداری :
| ویژگی | GRI | ISSB | SASB |
|---|---|---|---|
| هدف اصلی | گزارش اثرات اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی | افشای اطلاعات مالی مرتبط با پایداری | گزارش موضوعات مالی مهم هر صنعت |
| مخاطب اصلی | همه ذینفعان | سرمایهگذاران | سرمایهگذاران |
| دامنه کاربرد | تمامی سازمانها | شرکتهای فعال در بازار سرمایه | صنایع مختلف |
| تمرکز بر ESG | کامل | عمدتاً مالی | صنعتمحور |
| قابلیت استفاده همزمان | بله | بله | بله |
چه شرکتهایی از GRI استفاده میکنند؟
امروزه هزاران شرکت و سازمان در سراسر جهان گزارشهای پایداری خود را بر اساس استاندارد GRI منتشر میکنند. این چارچوب در صنایع مختلف از جمله انرژی، معدن، بانکداری، فناوری، خودروسازی، تولید و خدمات به کار گرفته میشود.
از جمله شرکتهایی که در سالهای اخیر از استانداردهای GRI در گزارشهای پایداری خود استفاده کردهاند میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- Microsoft
- Nestlé
- Unilever
- Siemens
- BMW Group
- Shell
- TotalEnergies
- Coca-Cola
- Vodafone
- IKEA
بسیاری از این شرکتها علاوه بر GRI، از چارچوبهای ISSB، TCFD و SASB نیز برای تکمیل گزارشهای خود بهره میبرند.
وضعیت استفاده از GRI در ایران :
در ایران، گزارشدهی پایداری هنوز در مراحل اولیه توسعه قرار دارد، اما طی سالهای اخیر توجه به استانداردهای ESG و چارچوبهای بینالمللی افزایش یافته است.
برخی شرکتهای بزرگ، بهویژه در صنایع نفت، گاز، پتروشیمی، فولاد، معدن و بانکداری، گزارشهایی در حوزه مسئولیت اجتماعی، پایداری یا عملکرد زیستمحیطی منتشر کردهاند. با این حال، استفاده کامل و نظاممند از استاندارد GRI هنوز فراگیر نشده است.
مهمترین عوامل مؤثر بر گسترش GRI در ایران عبارتاند از:
- افزایش الزامات شفافیت در بازار سرمایه
- توجه بیشتر سرمایهگذاران به اطلاعات غیرمالی
- توسعه حاکمیت شرکتی
- رشد اهمیت مسئولیت اجتماعی شرکتها
- گسترش همکاری با بازارهای بینالمللی
چالشهای اجرای استاندارد GRI :
پیادهسازی GRI برای بسیاری از سازمانها با چالشهایی همراه است. مهمترین این چالشها عبارتاند از:
۱. جمعآوری دادههای دقیق :
تهیه اطلاعات مربوط به مصرف انرژی، انتشار گازهای گلخانهای، مدیریت پسماند یا شاخصهای اجتماعی نیازمند سیستمهای اطلاعاتی منسجم است.
۲. هماهنگی بین واحدهای سازمان :
گزارشهای GRI معمولاً دادههایی از بخشهای مالی، منابع انسانی، تولید، محیطزیست، ایمنی و مدیریت را در بر میگیرند؛ بنابراین همکاری بین واحدها ضروری است.
۳. کمبود نیروی متخصص :
اجرای استانداردهای گزارشدهی پایداری به کارشناسانی نیاز دارد که با مفاهیم ESG، مدیریت داده و استانداردهای بینالمللی آشنا باشند.
۴. هزینههای پیادهسازی :
طراحی سامانههای جمعآوری داده، آموزش کارکنان و تهیه گزارشهای استاندارد ممکن است در کوتاهمدت هزینههایی برای سازمان ایجاد کند، اما در بلندمدت میتواند به بهبود مدیریت ریسک و افزایش اعتماد ذینفعان منجر شود.
آینده استاندارد GRI :
روندهای جهانی نشان میدهد که نقش GRI در سالهای آینده همچنان پررنگ خواهد بود. در عین حال، این استاندارد بهطور مستمر در حال هماهنگی با سایر چارچوبهای بینالمللی مانند ISSB و مقررات جدید گزارشدهی پایداری است.
از مهمترین روندهای آینده میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- افزایش یکپارچگی میان استانداردهای گزارشدهی
- استفاده گستردهتر از دادههای دیجیتال و هوش مصنوعی
- توسعه گزارشدهی زنجیره تأمین
- افزایش حسابرسی و اطمینانبخشی به گزارشهای پایداری
- گسترش الزامات قانونی برای افشای اطلاعات ESG در بازارهای سرمایه
جمعبندی :
استاندارد GRI (Global Reporting Initiative) یکی از جامعترین و معتبرترین چارچوبهای گزارشدهی پایداری در جهان است که به سازمانها کمک میکند اثرات اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی فعالیتهای خود را به شکلی شفاف، ساختاریافته و قابل مقایسه منتشر کنند.
برخلاف گزارشهای مالی سنتی که بر عملکرد اقتصادی تمرکز دارند، GRI تصویری جامع از نحوه مدیریت منابع، تعامل با ذینفعان، مسئولیت اجتماعی، حاکمیت شرکتی و تأثیرات محیطزیستی سازمان ارائه میدهد.
در شرایطی که سرمایهگذاران، نهادهای مالی و بازارهای جهانی توجه روزافزونی به شاخصهای ESG دارند، استفاده از استاندارد GRI میتواند به افزایش اعتماد، کاهش ریسک، بهبود اعتبار برند و تقویت جایگاه رقابتی سازمانها کمک کند. هرچند پیادهسازی این استاندارد نیازمند زیرساختهای اطلاعاتی، آموزش و هماهنگی درونسازمانی است، اما مزایای آن در بلندمدت میتواند ارزش قابلتوجهی برای کسبوکارها ایجاد کند.
سوالات متداول (FAQ) :
GRI چیست؟
GRI یا Global Reporting Initiative یک استاندارد بینالمللی برای گزارشدهی پایداری است که سازمانها را در افشای اطلاعات اقتصادی، زیستمحیطی و اجتماعی یاری میکند.
آیا استفاده از GRI اجباری است؟
خیر. استفاده از GRI در بسیاری از کشورها داوطلبانه است، اما برخی بورسها، نهادهای نظارتی یا سرمایهگذاران ممکن است شرکتها را به استفاده از آن تشویق یا در برخی موارد ملزم کنند.
تفاوت GRI و ESG چیست؟
ESG یک چارچوب برای ارزیابی عملکرد شرکتها در حوزههای محیطزیست، مسئولیت اجتماعی و حاکمیت شرکتی است؛ در حالی که GRI یک استاندارد گزارشدهی است که نحوه افشای اطلاعات مرتبط با این حوزهها را مشخص میکند.
آیا شرکتهای ایرانی میتوانند از GRI استفاده کنند؟
بله. استاندارد GRI برای همه سازمانها، صرفنظر از کشور یا صنعت، قابل استفاده است و برخی شرکتهای ایرانی نیز در سالهای اخیر از اصول آن در گزارشهای پایداری خود بهره گرفتهاند.
مهمترین مزیت استفاده از GRI چیست؟
مهمترین مزیت GRI، افزایش شفافیت، اعتماد ذینفعان، بهبود مدیریت ریسک و امکان مقایسه عملکرد سازمان با استانداردهای بینالمللی است.
منابع :
- Global Reporting Initiative (GRI). GRI Standards. https://www.globalreporting.org
- IFRS Foundation. International Sustainability Standards Board (ISSB). https://www.ifrs.org
- Sustainability Accounting Standards Board (SASB). https://sasb.org
- OECD. OECD Principles of Corporate Governance. https://www.oecd.org
- United Nations Environment Programme (UNEP). https://www.unep.org
- United Nations Global Compact. https://unglobalcompact.org
- International Integrated Reporting Council (IIRC). Integrated Reporting Framework.
- World Business Council for Sustainable Development (WBCSD). https://www.wbcsd.org
- World Economic Forum (WEF). Stakeholder Capitalism Metrics.
همچنین بخوانید : شفافیت در ESG؛ نقش گزارشدهی شفاف در توسعه کسبوکارها و اقتصاد!
