حسین سلاح ورزى|

رشد اقتصادی منفی،چشم انداز تورم بیش از ۳۰ درصد که با فشار تحریم نفت ممکن است از ۵۰ درصد هم عبور کند در کنار ناپایداری بازارها در اثر مداخلات مستمر دولت،یعنی امسال شاهد تعطیلی بنگاه های زیادی خواهیم بود که یک سونامی بیکاری در پی دارد.
دولت در این وضعیت احتمالا از یکسو با سوبسید و کنترل بازار به دفاع از سطح رفاه افت کرده مردم بر می خیزد و از یکسو تلاش می کند با تزریق پول به نظام تولید به ایجاد اشتغال کمک کند.
مجموعه این اقدامات در نهایت به انبساط بی رویه پایه پولی و البته افزایش نااطمینانی منجر می شود که تورم را تشدید و رکود را تعمیق می کند و این چرخه معیوب ادامه می یابد.
چاره چیست؟یکبار برای همیشه ترکیدن بادکنک اقتصاد رفاهی مبتنی بر سوبسید را باور کنیم واجازه دهیم اقتصاد ایران تعادل واقعی خود را بازیابی کند.
دولت به جای مداخله در کار تولید و تجارت که هیچ چیز از آن نمی داند،بر عرضه خدمات حکمرانی با کیفیت مطلوب متمرکز شود،تا بیشتر و زیرساخت برای نوسازی اقتصاد و کسب و کار بوسیله فعالان اقتصادی در فضای شفاف و مطمئن ایجاد شود.
آیا مردم شرایط جدید را می پذیرند؟مردم ممکن است در ابتدا خشمگین و شاید تا حدودى ناامید شوند،اما در نهایت رفتار صادقانه،نگرش منطقی،ارزیابی واقعبینانه و امید به پیشرفت را در این تغییر رویکرد احساس کرده همراه خواهند شد.

بدترین جنایت در حق فرد مبتلا به یک بیماری صعب العلاج این است که به او بگوییم: این یک سرماخوردگی ساده است و با چند قرص و دو کاسه سوپ داغ برطرف می‌شود.