چاند بائوری یکی از قدیمی‌ترین و عجیب‌ترین چاه‌های پله‌ای جهان است که در ایالت راجستان هند قرار دارد و قدمت آن به هزار سال می‌رسد.

به گزارش رتبه آنلاین از پول نیوز، جای تردیدی نیست که هند سرزمین شگفتی‌ها است و جاذبه‌‌های شگفت‌انگیز و در عین حال ناشناخته‌ای را در خود دارد. یکی از این جاذبه‌های عجیب، چاهی پله‌ای و عمیق به نام «چاند بائوری» (Chand Baori) است که در روستایی به نام ابهنری (Abhaneri) ایالت راجستان قرار دارد.

تاریخچه چاند بائوری

طبق بررسی‌ها قدمت چاند بائوری به ۱۲۰۰ سال قبل (قرن دهم میلادی) باز می‌گردد. در آن دوران، مردم برای دستیابی به آب مجبور بودند تا چاه‌های بسیار عمیقی را حفر کنند و این کار در بیشتر موارد منجر به مرگ حفار می‌شد. اهالی این استان ـ که در آن زمان روستایی بیش نبود، تصمیم گرفتند چاره‌ای برای مشکل بی‌آبی بی‌اندیشند. در جریان این هم‌اندیشی، آن‌ها گودالی پلکانی را حفر کردند که در عین عمیق بودن خطر جانی کمتری هم داشت.

گودال‌های پلکانی که به بوادی یا بواری نیز معروف هستند، دارای پله‌هایی هستند که در کناره‌های آن به سمت پایین گودال ساخته می‌شود تا در نهایت به آب برسد.

معماری چاند بائوری

چاند بائوری دارای معماری و نظام مهندسی بی‌نظیری است؛ این سازه غول پیکر به شکلی هرمی وارونه ساخته شده است و از این رو، رطوبت دیواره‌ها باعث خنکی فضای داخلی آن می‌شود. این چاه شگفت‌انگیز دارای سه دیواره و ۳۵۰۰ پله است. نوک این هرم تا هزاران فوت (معادل یک ساختمان ده طبقه) تا اعماق زمین ادامه دارد و پله‌های آن با نظم و تقارن در دو طرف قرار گرفته‌اند.

در ابتدای ورود به محوطه این چاه آب پلکانی، معبد کوچکی وجود دارد که در آن مجسمه‌های سنگی و قدیمی خدایان مانند الهه دورگا (خدابانوی قدرت و شجاعت) و گانش (خدای تدبیر) و لاکشمی و هانومان (پادشاه میمون‌ها) قرار دارند.

دور تا دور چاند بائوری راهروهایی وجود دارند که در قدیم معبد بوده و با طاق‌های گنبدی شکلی به هم متصل هستند و در آن‌ها مجسمه‌های سنگی بسیار قدیمی و حجاری‌شده قرار دارند.

در پایان نیز پله‌ها به دریاچه‌ای کوچک منتهی می‌شوند که آب آن متمایل به سبز است.
امروزه این چاه به دلیل قدمت و معماری خاصی که دارد به‌عنوان یکی از جاذبه‌های هند محسوب می‌شود و هر ساله افراد زیادی از سراسر جهان برای دیدن ان به این منطقه سفر می‌کنند. این گودال به عنوان سرمایه ملی توسط سازمان میراث فرهنگی هندوستان نگهداری می‌شود.

منبع:کجارو