تحریم‌های مجدد برای ایران، اقتصاد این کشور را در وضعیتی قرار داده است که پذیرای ارز رمز پایه یا ارز دیجیتال (Cryptocurrency) است. بر اساس خبرگزاری اقتصادی فوربیز، استفاده از بیت کوین به‌عنوان گزینه‌ای برای انتقال ارز از ایران به خارج از مرزهای این کشور را ممکن ساخته است.

یک منبع غیررسمی اعلام کرده است که تحریم‌ها و کاهش ارزش پول ملی سبب شده است تا اقبال برای استفاده از بیت کوین در ایران افزایش یابد. وی می‌افزاید: «درست است که افراد معدودی به خریدوفروش بیت کوین از طریق لوکال‌بیت‌کوینز می‌پردازند، اما بیت کوین تنها راه انتقال پول از کشور محسوب می‌شود.» در آوریل گذشته، بانک مرکزی ایران تراکنش‌های مرتبط با بیت کوین را منع کرده است.

محمدرضا پور ابراهیمی، رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس نیز اعلام کرد: «بیش از ۵/۲ میلیارد دلار از کشور و از طریق تراکنش‌های مربوط به ارز رمز پایه خارج‌شده است. افرادی که در این حوزه مشغول به فعالیت هستند، با کمترین تلاش، سودهای کلانی به جیب می‌زنند.»

گزارش‌ها حاکی است، استفاده از بیت کوین در کشور ونزوئلا و پس از رکود اقتصادی و کاهش ارزش واحد پولی این کشور، وضعیت مشابهی را تجربه نموده است. این کشور آمریکای لاتین، ارز رمز پایه ملی خود را بانام پترو (Petro) راه‌اندازی کرده است که حمایتی برای ذخایر نفتی این کشور محسوب می‌شود.

ایران نیز علاقه‌مند به پیشنهادهای مشابهی است. سال گذشته، امیرحسین دوایی، معاون وزیر فن‌آوری اطلاعات و ارتباطات به گزارشگران اعلام کرد که کشور در حال بررسی زیرساخت‌های لازم برای استفاده از بیت کوین و دیگر ارز رمز پایه است.

بر اساس نظر فوربیز، اما دارندگان بیت کوین، فعالیت در این زمینه را به چند دلیل دشوار می‌بینند. برای تازه‌کارها، کاهش ارزش ریال ایران، سبب می‌شود تا بیت کوین برای افراد معمولی خود را گران‌تر نشان دهد. سپس، این واقعیت وجود دارد که تراکنش با استفاده از بیت کوین یا هر ارز رمز پایه دیگر کار ساده‌ای نیست و نیاز به دانش فنی دارد. درنهایت اینکه بیت کوین همچنان نیاز به زمان دارد تا خود را به‌عنوان ابزاری برای تراکنش‌های بین‌المللی معرفی کند.

برای اقتصادهای بحران‌زده، ارزهای رمز پایه هم شوم و هم خوش‌یمن تعبیر می‌شوند. آن‌ها کشورها را توانمند می‌سازند تا بتوانند تحریم‌ها را دور بزنند و با جهان تجارت نمایند. اما درعین‌حال از منظر تنظیم مقرراتی مشکل‌زا هستند. زیرا دولت‌ها به‌سختی می‌توانند تراکنش‌های صورت پذیرفته توسط شهروندانشان را با استفاده از ارزهای رمز پایه پیگیری و ثبت کنند.

منبع: اینوستوپیدیا، می ۲۰۱۸