حسین سلاح ورزی|

در مورد دستاوردهای علینقی عالیخانی در توسعه صنعتی ایران بسیار گفته شده و این روزها، پس از درگذشتش، بسیار بیشتر هم گفته خواهد شد.
همچنین افراد زیادی در مورد رمز و راز موفقیت او در ایجاد یک دوره طولانی از رشد مستمر و غیر تورمی، گمانه زنی کرده و به بحث و بررسی پرداخته اند.
اما ارزش و اثر اجتماعی، هویتی و تاریخی دوران طلایی صدرات عالیخانی بر وزارت اقتصاد کمتر مورد توجه قرار گرفته است.
برندهای متعدد و معتبری که در دوران مدیریت او ایجاد شدند یا بال و پر گرفتند، قطعات بسیار مهمی از تصویر “رویای ایرانی” بودند. رویای شیرین یک جامعه صنعتی، برخوردار، مولد و پیشرو.
ایران ناسیونال، مینو، تولی پرس، آلومینیوم اراک، ارج، کفش ملی، آزمایش، محصولات لبنی پاک، ماشین سازی اراک، ذوب آهن اصفهان و ده ها برند کوچک و بزرگ دیگر که در سایه سیاستگذاری عالمانه، سیاست ورزی شجاعانه و مدیریت کارآمد و صادقانه عالیخانی و تیم همکارش بالیدند و اوج گرفتند و ثمر دادند، بخش مهمی از هویت اجتماعی و تاریخی ما ایرانیان شدند.
این برندها نه فقط با محصولاتشان بخشی از هویت و حافظه ما را ساخته اند، بلکه بسیاری از پدران و برادران مان از این کارخانه ها نان به خانه آورده اند و زندگی ساخته اند. فراتر از اینها رویکرد انسانی و توسعه گرایانه کارآفرینانی چون لاجوردیها، خیامیها، برخوردارها و خسروشاهی ها که در سایه مدیریت هوشمندانه و متعهد عالیخانی بالیدند، موجب تغییرات عمیقی در ساختار جامعه ایران شد؛ این کارخانه ها نه فقط فارغ التحصیلان دانشگاه های کشور را استخدام کردند، بلکه برای بسیاری از جوانان تبدیل به الگو و الهام و انگیزه برای کار و تلاش در عرصه های فنی و اقتصادی شدند و آنها را از سطح یک نیروی کار ساده و ارزان به سطح یک کارآفرین موثر در اقتصاد ملی برکشیدند.
در عرصه بین المللی نیز صادرات این کارخانه ها و تحولی که توسعه صنعتی دهه چهل در جامعه ایران ایجاد کرد، ایرانیان را بیش از پیش از سایر ملل منطقه متمایز و ممتاز نمود و جلوه جدیدی از حیثیت و اعتبار ملی را بر پایه توان کارآفرینی و خلق ارزش تعریف کرد.
هویت هر ملتی مرهون مردان بزرگی است که از یکسو با دستاوردهایشان به ظرفیتهای حیاتی و قدرتهای راهبردی مردم خویش چیزی افزوده اند و از سوی دیگر عملکردشان و ارزشهای حاکم بر آن الهام بخش نسلهای بعدی آن ملت بوده.